اول از همه بزارین یه پیش زمینه درباره ی بازی هیو تو مغزتون بکارم.

بیاید تو زمان بریم دنده عقب بگیریم یا از یه شبیه ­ساز برای اونایی که تو دهه هشتاد میلادی هنوز به دنیا نیومده بودند، استفاده کنیم. خب حالا بیاین یکم مگامن و ماریو بازی کنیم. به جهان این بازی­ ها، چالش ­هاشون و مهارت­ هایی که برای جلورفتن تو مرحله ­هاش نیاز بود، فکر کنید. حالا جونم براتون بگه همه ­ی آدم بدا رو حذف کنید و به جاشون یه سری معما و پازل پیچیده و رنگی بزارین. تبریک می­گم بهتون ^_^ الان می­تونید از بازی هیو (Hue game) لذت ببرید.

 

معرفی و بررسی بازی هیو

تو این مقاله قصد دارم به معرفی و بررسی بازی Hue بپردازم. و شایدم یه جاهاییش نقد بازی هیو یا همون Hue game بخونید.

عکس از ابتدای بازی هیو

یکم درباره سبک بازی هیو بدونیم

بازی هیو یه بازی به سبک ماجراجویی و معماییه. سرشار از هنر و خلاقیته. طراحی مینیمالیستی و انتزاعی داره، و با ایده ­ی تحسین برانگیزش ساعت ها سرجا میخکوبتون می­ کنه.

این بازی کامپیوتری هزینه­ ی کمی برای ساختش لازم داشته؛ و شما فکر کنید با خرج کم شرکتی بتونه همچنین بازی نابی مثل بازی تولید کنه.

Hue game با گرافیک ساده ی جذابش اثر مستقل شرکت فیدل استیک گیمز هست.

 

اثر مستقل چی هست اصلا؟

حالا منظور از اثر مستقل یا indie یعنی چی؟

یعنی بازی هیو و امثالش توسط کمپانی های کوچیک و کمتر شناخته شده ساخته می شن. یعنی شرکت ها و استدیو های بی نام و نشون و نه چندان مشهوری مثل همین فیدل استیک گیمز  (fiddle sticks games) میان بازی میدن بیرون؛ و چون معروف نیستن بازیشون میشه یه اثر مستقل! البته با کمک شرکت کرو دیجیتال هم همراه بوده.

و اینم بگم که هیو یه نمونه از بهترین بازی های پازلی هست. و با این حال میون خیلی از گیمر های ایرانی هنوز ناشناخته ست.

 

تواریخ و جوایز بازی Hue

اول از همه بگم: کلمه تواریخ اختراع خودمه ها ^_^.

این بازی یعنی بازی Hue ، آبشار رنگ­ها، تو 30 اُم آگوست سال 2016  با طراحی هنری هافمن و دان داروچا ساخته شد. و انتشارش به عهده­ ی شرکت کرو دیجیتال هست.

Hue تا به حال برای PC –  Xbox 1 – PS 4 – Android منتشر شده. و تو استیم نمره ی 9 از 10 رو  تونسته به دست بیاره. (کم نمره ای نیستا!)

همین چند وقت پیش، اپیک گیمز بازی هیو رو برای یه مدت محدود رایگان کرد. و صد البته کسایی که مثل من (-_-) سیستم فوق قوی ندارن؛ ولی بازم دلشون می خواد مثل قدیما یکم تو بازی های دیجیتالی غرق بشن، بازی هیو پیشنهاد فوق العاده ای بود. و هست!

و بعد از مدت ها نگم براتون که چقدر Hue بازی کردن برام لذت بخش بود.

در گوشی: هنوزم میشه تو سایت ها نسخه ی رایگانشو گیر آورد. اصلا نگران نباشید. (^_*)

 

گیم پلی بازی هیو چه طور میخواد سوپرایزمون کنه؟

گیم پلی بازی هیو به سبک دو بعدی و پلتفرمره. اگه یه سره (بی توقف) بازی کنی 7 ساعت طول می­ کشه. البته اگه خواستی همه ی جام هاشو پیدا کنی رو 10 ساعت حساب کن. در کل بازی نسبتا کوتاهیه.

این بازی معرکه  تونسته 10 تا جایزه از فستیوال­ های مختلف رو نصیب خودش کنه.

بازی هیو یه بازی فوق العاده ساده ولی در عین حال فوق العاده سوپرایز کننده ست. به نظر من سادگی Hue یکی از عنصر های جذابیتشه. میون این همه بازی با گیم پلی خیره کننده و فول اچ دی، گاهی اوقات یکم ساده بودن چشم آدمو گیر می اندازه.

بعضی وقتا بد نیست یکم از سرعت پیشرفت زمانه و پیچیدگی هاش کنار بکشیم و از بازی های پر آرامش و با گیم پلی ساده تر مثل بازی هیو لذت ببریم.

سراسر بازی هیو یعنی هم گیم پلی و هم طراحی بصری با اینکه تحت کنترل یه ایده ست؛ اما کاملا سرگرم کننده و یکدسته.

اگه بخوام گیم پلی Hue  رو با یه بازی دیگه مقایسه کنم، اون بازی قطعا لیمبو هست. این بازی مثل بازی لیمبو کاراکتر دو بعدی داره، و درست بر خلاف لیمبو بر پایه ­ی رنگ ها بازی می ­کنیم.

 

یه فن آرت از بازی هیو ( فن آرت خودم *_*)

و در اینجا می خوام عشقم رو نسبت به بازی Hue کامل کنم. این شما و این هم فن آرتی که من برای بازی هیو کشیدم:

خوشحال میشم نظرتونو بهم بگید درباره ش ^_^

فن آرت از بازی هیو

 

موسیقی بازی هیو

 بازی Hue به هیچ وجه خسته کننده نیست؛ می دونید چرا؟ چون حدود 30 قطعه ی موسیقی براش طراحی شده. 30 تا!

متناسب با هر شرایطی تو بازی، قطعه ی موسیقی عوض میشه و این یکی دیگه از عناصر جذابیت بازی هیو هستش.

حالا بازی هیو چطوریاست؟

هیو بازی هوش و سرعت عمل هست.

تو این بازی باید در به در دنبال رنگا بگردیم. این رنگ ها عبارتند از: قرمز، نارنجی، زرد، سبز، آبی روشن و تیره، بنفش و صورتی.

در حقیقت اگه خونت به جوش اومده و می خوای خون چند تا سرباز بیگناهو بریزی، “راهنما بزن، بپیچ عامو” وقت مارو الکی نگیر. تو بازی hue خبری از مبارزه و بکش بکش نیست. (به هیچ وجه!) تو بازی هیو فقط با معما ها و پازل ها رو به رو می­ شیم.

این بازی کرک و پر ریزون تو دنیای فوق خطرناک مونو در جریانه. ( نه بابا! یعنی اینقدر خطرناکه؟ برگام ریخت.) مونو به این معنی که این دنیا در حال حاظر تک رنگ و خاکستریه. یعنی سیاه و سفیده. (عین تلویزیون قدیما، فقط برفک نداره) با تغییر دادن رنگ ها، محیط بازی هم رنگین میشه.

عکس از بازی هیو، دنیای مونو

مرحله های بازی هیو

هر چی بیشتر بازی کنیم، هیو رنگای بیشتری رو پیدا میکنه، معماهای بازی هیو پیچیده تر و سخت تر میشن، و به دقت و هوش و سرعت عمل بیشتری احتیاج پیدا می کنیم. (البته ما که زرنگیم، مگه نه؟)

تو بازی Hue ، فقط قابلیت هول دادن، کشیدن و تغییر رنگ داریم. همین سه تا توانایی تا آخر راه باهامونه. تغییر رنگ کمکمون میکنه تا مانع ها رو حذف کنیم و کشش و هل دادن هم کنارشون میزنه.

مرحله های بازی هیو به صورت اتاقی یا روم هست. از طریق در های رنگی میشه به این اتاقک ها وارد یا ازشون خارج شد.

و اگه خدایی نکرده تو هر کدوم از مرحله های بازی هیو فرت بشی، (یعنی بمیری یا هیو رو به کشتن بدی) باید اون مرحله یا روم رو از اول بازی کنی و همه ی زحماتت به فنا میره! (ای ددم وای -_-)

معما های بازی هیو به خودی خود ساده اند. چیزی که پیشرفته و جذاب و خاصشون میکنه ، حلقه ی رنگ مادر هیو هست. مامان؟ نه مه نه؟

 

قصه ی بازی هیو، مامان کجایی؟

داستان بازی هیو یه قصه ی سراسر احساسی شامل عشق و از دست دادنه. (رمانتیک مادرانه)

مادر هیو ،آنه ، یه دانشمنده فقیده؛ که داره رو یه حلقه ی رنگی تحقیق می کنه.

وقتی که اختراعش به پابان می رسه، با همکارش دکتر گری (گری یعنی همون دکتر خاکستری) دچار اختلاف نظر میشه و یهو بووووووم  ناپدید میشه! در واقع تو چنگال دکتر گری اسیر میشه. دکتر گری نامرد تو یه جایی از بازی هیو گیرش می اندازه.

و ناگهان پسری به نام هیو، یه روز از خواب غفلت پا میشه و میبینه مامان عزیزش نیست. حالا اینورو بگرد، اونورو بگرد. نوچ! آب شده رفته تو زمین.

عکس از بازی هیو، اوایل بازی

حالا ماجراجویی از اینجا شروع میشه و این وظیفه ی هیو هست که تک تک رنگای حلقه رنگ ننه ی عزیزشو پیدا کنه و به مامان جونش برسه. یعنی همه ی مرحله های بازی هیو رو کامل کنه.

مامان، خودتو کجا گذاشتی؟ پیداش نمی کنم!!

هیو پسر جذابمون باید با استفاده از هر رنگ و خلاقیت شما گیمر عزیز، معماها رو حل کنه؛ تا به سرنخ هایی برای پیدا کردن مادر نخبه ش برسه.

البته اینم بگم که مادرش هم در طول بازی هیو با نامه هایی که بعد از پیدا کردن هر رنگ واسه هیو گذاشته، فلسفه ی اون رنگ و نتیجه ی تحقیقاتش و دیدگاهشو درباره ی رنگ مود نظر بهش میگه. در حقیقت به هیو کمک می کنه.

گوش دادن به  ایده های خانم آنه با لهجه ی شیرین بریتانیایی ش خالی از لطف نبود و من که خیلی با صداش حال کردم، و یکی دیگه از جذابیتای بازی هیو بود.

 

کور رنگی داشتی هم میتونی Hue بازی کنی

اینم بگم که سازنده های بازی هیو،  کسایی که کور رنگی دارن رو از یاد نبره، و تو تنظیماتش مود کور رنگی هم وجود داره.

 

یکم درباره محیط و عناصر بازی هیو توضیح بدم

(این پاراگراف شاید حاوی مقادیری اسپویل هم باشد! )

این بازی یعنی بازی هیو، با وجود بی دشمن بودن و آدم بد نداشتنش، اصلا خسته کننده نیست. ( البته اگه گری رو دشمن ندونیم و من هنوزم نمیدونم هدفش رو از کجاش درآورده)

با این تفاسیر هیو هنوزم چالش برانگیزه. نقش بقیه ی شخصیت ها به جز خود هیو، تو سکوت اتفاق می افته و قابلیت تلکم ندارن. (یعنی عامو لالن اینا. لال از دنیا نرن صلوات). این یکی از عیب هایی که من میتونم بگیرم از این بازی، و نقد سختی بهش دارم.

نقش های فرعی بازی هیو فقط از طریق ابر بالای سرشون اظهار نظر می کنن. من واقعا انتظار داشتم که این زبون بسته ها حداقل تو بازی یه اثری به جا بزارن و یه ذره نقش ایفا کنن.

من خیلی خیلی با دقیت (آره، دقیت! دق+ دقت) بهشون گوش می دادم، و پیش بینی میکردم که کم کمش یه معمایی هم پشت سکوت اینا باشه. ولی در واقع سازنده های بازی هیو فقط خواستن که بگن اینا هم هستن!

حالا چرا؟ خدا داند. (دقیقا مثل همون وقتا که سر کلاس معلم داشت یه چرت و پرتی رو توضیح می داد، و ما هم الکی سر تکون می دادم که مثلا می فهمیم.)

ولی ای دل غافل! که فایده ی این کاراکترای فرعی بازی هیو از علف هرز تو حیاطمونم کم تره. شما اگه دیدینشون محل سگم بهشون نزارین و رد شین. دکورین!

عکس از بازی هیو، اواخر بازی

 

برخی نظرات درباره بازی هیو :

اگنست : این بازی هیو بیشتر از یه بازی معماییه!  این بازی خود فلسفه ست، خود هنره که میتونه یه شاخه ی خاصی از هنر باشه. تبریک میگم به همه ی کسایی که ساختنش و ساعت های منو بیشتر رنگی کردن.

یه نظر دیگه درباره ی بازی هیو :

سیمون : بازی فانیه. ولی زیاد طولانی نیست، یه بازی معمایی جالب با موسیقی و اتمسفر خوب و اگه اینو تموم کردی، میتونم بازی های Wandersong / ori and the blind forest / limbo که تو همین سبک بازی هیو هستن رو پیشنهاد بدم.

 

خلاصه لپ کلام درباره بازی Hue

این بازی یعنی بازی هیو، شما رو معتاد می کنه، و تا نعشه نشین دست از سرتون بر نمیداره.

و دقیقا وقتی که نعشه شدین تموم میشه. (-_-) از گیم پلی 7 ساعته چه انتظاری دارین؟ اگه میخواین قشنگ یه هفته از اتاق بیرون نیاین، اسسین بازی کنین! والا!

هیو همون بازی هست که وقتی بی حوصله ای، تمرکز نداری و دنبال یه چسه آرامشی، لازمش داری.

توصیه من اینه که وقتایی که اعصابت از دست هم گروهیای نوب سگت تو پابجی و کال آف و فورنایت به خورد کشیده شده؛ و میخوای مانیتورو از وسط نصف کنی؛ یه نفس عمیق بکشی، یه لیوان آب بخوری، اسپاتیفای رو روشن کنی، هدفونو تا ته ببری بالا و بازی هیو رو پلی کنی. (^_^)

انتها ی مقاله ی بازی هیو

و آخر کلام، این مقاله داره با افتخار از وب سایت معرکه ی iransafehouse منتشر میشه، و اگه تو هر جایی از بازی هیو گیر کردید، می تونید تو قسمت نظرات بگید. با جون و دل راهنماییتون میکنم. (*_*) راستی نظرتون درباره ی این مقاله چی بود؟ خوشتون اومد؟ نقاشیمو دیدین؟

‫1 نظر ارسال شده در “معرفی و بررسی بازی هیو

  1. نئاندرتالم :

    بسیار عالی و هیجان انگیز بیانش کردی، میرم برای نصب بازی کردن ببینم چقدر واقعیت داشته گفته هات و اگر بتونم دوباره نظرمو میگم …

    موفق باشی و همینجوری ادامه بده …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *